Lightbulbs Project by Visualizing in Thrace

   * Γράφει ο Αθανάσιος Κατζιγκάς - Προπτυχιακός σπουδαστής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του ΔΠΘ   Από πολλούς οι επιχειρηματικές κινήσεις της Κίνας σε χώρες μικρής οικονομικής δύναμης και ανάπτυξης θεωρούνται ύποπτες έως και εσκεμμένες, καθώς τα τεράστια ποσά που δαπανώνται για την δημιουργία των έργων είναι σχεδόν σίγουρο ότι δεν είναι δυνατόν να επιστραφούν εύκολα, αν υπολογίσουμε και τον τόκο που προστίθεται στο συνολικό χρωστούμενο ποσό. Οι ενέργειες αυτές περιλαμβάνουν την χορήγηση δανείων για την κατασκευή και ανάπτυξη υποδομών από την κινεζική κυβέρνηση σε αναπτυσσόμενες χώρες της αφρικανικής ηπείρου και όχι μόνο. Παράδειγμα που υποστηρίζει την συγκεκριμένη άποψη αποτελεί η κατασκευή του νέου λιμανιού της Σρι Λάνκα. Πρόκειται για το The Hambantota Port Development Project, το οποίο τελικά και απέτυχε καθώς δεν μπόρεσε να αποτελέσει τον σημαντικό κόμβο εμπορικών   μεταφορών και συναλλαγών που η κυβέρνηση της Σρι Λάνκα ήλπιζε . Με την αλλαγή της κυβέρνησης...

  Του Ραφαήλ Τσιαδήμου   Στην διεθνή επικαιρότητα παρουσιάζεται, τον τελευταίο καιρό, έντονα το ζήτημα της απειλής πολέμου μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας. Η απειλή αυτή διαφαίνεται μέσα από την συγκέντρωση των ρωσικών στρατευμάτων στα σύνορα των δύο χωρών, καθώς και από τις πολιτικές συναντήσεις του Ουκρανού προέδρου, Βολοντίμιρ Ζελένσκυ, με διάφορους ευρωπαίους ηγέτες και την προσέγγιση του ΝΑΤΟ από την Ουκρανία, προκειμένου να αποτραπεί μια διένεξη μεταξύ των δύο κρατών. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, προκύπτουν τα εξής δύο ερωτήματα: Πως έφτασαν τα πράγματα ως εδώ, ώστε πλέον να γίνεται λόγος για πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, δύο δηλαδή κρατών που βρίσκονται εντός της ευρωπαϊκής ηπείρου; Και τι γίνεται σε πολιτικό και διπλωματικό επίπεδο, προκειμένου να αποτραπεί η κλιμάκωση των εντάσεων μεταξύ αυτών των δύο κρατών και η εξέλιξη των εντάσεων αυτών σε πόλεμο; Είναι, δηλαδή, απαραίτητη η εξέταση του ιστορικού των ρωσοουκρανικών σχέσεων, οι οποίες είναι σήμερα άκρως εχθρικές, όπω...

  Της Μαριάνθης Ισπυρίδη*   Η άρρηκτη πλέον σχέση της εθνικής έννομης τάξης μας με την Ενωσιακή νομοθεσία και νομολογία, έτσι όπως αυτή διαμορφώνεται για να υπηρετήσει τους σκοπούς και τα συμφέροντα της λειτουργικής συνύπαρξης των χωρών της γηραιάς ηπείρου, είναι πλέον αδιαμφισβήτητη. Η σύγχρονη πραγματικότητα, οικονομική, κοινωνική αλλά και νομική, μας υπενθυμίζει πως η Ευρωπαϊκή Ένωση λειτουργεί με τρόπο ώστε τα Κράτη-μέλη να διατηρούν μια ορισμένη δικαιοπολιτική θέση επί των διεθνών εξελίξεων. Η διατήρηση μιας συγκεκριμένης και πάγιας θέσης επί διεθνών ζητημάτων, τα οδηγεί να λειτουργούν ως συγχρονισμένη ενότητα. Έτσι, τα σύγχρονα ευρωπαϊκά κράτη καταφέρνουν να επιβληθούν μεταξύ των παγκόσμιων δυνάμεων και να διασφαλίσουν τα πολιτικά και οικονομικά τους συμφέροντα όντας τα ίδια «γρανάζια» του προστατευτικού τους μηχανισμού. Αυτός ο μηχανισμός, που αντλεί την ισχύ του στην συγκροτημένη προσπάθεια της Ένωσης για ανάπτυξη και βελτίωση του βιοτικού επιπέδου και εκ παραλλήλου τη...

Του Φώτη Έξαρχου*   Η διεθνής κοινωνία είναι ένας οργανισμός που εξελίσσεται και αναπτύσσεται όλο και περισσότερο μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Έχει δικαιολογημένα επιτύχει σε πολλούς τομείς μια μεγαλύτερη συνεργασία των κρατών ενώ ταυτόχρονα θέτει και υπό συζήτηση, ποικίλα προβλήματα τα οποία μέσω των διεθνών οργανισμών και των συνασπισμών στοχεύει να λύσει. Σε ατομικό επίπεδο επιβραβεύει όλους όσους συνεισφέρουν με τα έργα και τις ανακαλύψεις τους στην πρόοδο όλης της ανθρωπότητας, δίδοντας τους την ύψιστη διάκριση που ονομάζεται Βραβείο Νόμπελ. Παρ’ όλη όμως τη θετική αποτίμηση αυτού του θεσμού, τα τελευταία χρόνια έχει αναπτυχθεί μια έντονη κριτική προς ένα συγκεκριμένο βραβείο η οποία μπορεί να αιτιολογηθεί από την μετέπειτα εξέλιξη των ανθρώπων που το παρέλαβαν. Ο λόγος λοιπόν για το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης. Καθ’ όλη την ιστορική πορεία του συγκεκριμένου βραβείου έχουν υπάρξει επικρίσεις σχετικά με τους βραβευόμενους, ιδιαιτέρως τους πολιτικούς, όμως αυτή η κριτική έφτ...

Του Κωνσταντίνου Σούζα   Η σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας τοποθετείται χρονικά στον Απρίλιο του 2017, όταν 16 κράτη-μέλη συμφώνησαν να συνεργαστούν στενότερα για την καλύτερη καταπολέμηση της απάτης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, χρησιμοποιώντας τη διαδικασία της «ενισχυμένης συνεργασίας». Με γνώμονα την προστασία του ενωσιακού προϋπολογισμού από την απάτη αποφάσισαν να συμμετάσχουν στη συνέχεια περισσότερες χώρες της Ένωσης, με τα συμμετέχοντα κράτη-μέλη να ανέρχονται σήμερα σε είκοσι δύο. H Ευρωπαϊκή Εισαγγελία σκοπό έχει άλλωστε να λειτουργεί ως ενιαία αρχή σε όλα τα συμμετέχοντα κράτη-μέλη και θα συνδυάζει ευρωπαϊκές και εθνικές προσπάθειες επιβολής του νόμου σε μία ενιαία, αδιάλειπτη και αποδοτική προσέγγιση, ενώ θα εδρεύει στο Λουξεμβούργο. Σήμερα, λοιπόν, που τα οικονομικά συμφέροντα της ένωσης δεν προστατεύονται επαρκώς και που η διασυνοριακή απάτη στον τομέα του ΦΠΑ μειώνει σημαντικά τους εθνικούς προϋπολογισμούς, η ύπαρξη της Εισαγγελίας αυτής κρίνεται πιο αναγκαία από ποτέ. ...